g 𐬖

Fra urie. til avestisk

I urindoiransk opstod de såkaldt sekundære palataler af de velære lukke lyde i stilling før en fortungevokal:

Urie. g, gʷ > uriir. g > uriir. ǰ > av. j / __ ē, e, i

Kilder til av. g

1. *g/gʷ, *gʰ/gʷh, (*gh₂) > *g

*g

  • Ungav. baγa-, skt. bhága
  • Oldav. ugra– ‘mægtig’, ungav. uɣra-, skt. ugrá
  • Ungav. aṇgušta-, skt. aṅguṣṭhá– ‘tå’

*gʷ

  • Av. gāuš nom. sg. ← gauu-, skt. gáuḥ ‘ko’, gr. βοῦς < urie. *gʷ(h₃)eus 

*gʰ

  • Oldav. darəga-, ungav. darəɣa-, skt. dīrghá– ‘lang’ < urie. *dl̥h₁ghó-, jf. gr. δολιχός
  • Ungav. mazga-, skt. majján– ‘marrow’< urie. *mosgh-; jf. oht. marg
  • Ungav. zaṇga-, skt. jáṅghā– ‘ankel’
  • Av. gərəpta-, man. middelpers. gryft, khot. °grautta-, skt. gr̥bhītá– ‘grebet’

*gʷʰ

  • Av. garəma-, skt. gharmá– < urie. *gʷhor-mó- ‘varme’, jf. lat. formus, gr. θερμός

Videre udviklinger

*g → γ /__ {V, C[stemt]}

Ungavestisk spirantisering:

  • γənā- ‘kvinde’, skt. gnā-